و خب وقتی فکر کنی میبینی اصولا بیشتر حرفهایی که میزنی را اگر نزنی هم به هیچجا بر که نمیخورد هیچ، بهتر هم هست. دیگر مجبور نیستی خودت را توضیح بدهی. حواست به احساسات بقیه باشد و آخرش هم حالت گرفته شود.
حرف همیشه و هنوز هم میشود فرو رفتن در داستانها. تا وقتی اینهمه داستان نگفته هست، چه نیاز است به وراجی.
فردا جمعه است. عصر را به خودم استراحت میدهم که داستان پنجره رو به حیاط را بنویسم.
